Sinds gisteren zit in het gips.
Gips. geen wit gips.. nee, knalroze gips.
zonder overdrijven is het deze kleur. (maar dan minder naar het paarse toe en meer naar het roze)
Het is een spalk, die met stevig klitte band aan elkaar zit. Ik kan hem dus af doen als ik rustig lig.
Dit heb ik nog niet gedaan... durf ik niet.
Ik krijg volgende week fysiotherapie en mag iets meer doen, niet veel natuurlijk, en alles gaat moeizaam en ik heb veel hulp nodig, maar het is een beginnetje.
In de gipskamer het ik erg veel pijn gehad, de orthopeed kwam langs en ging wat buigen.. en toen wist ik het allemaal niet meer zo helder.. alles draaide.
Eenmaal in het gips ging het wel, en nu, met paracetamol enzo gaat het wel goed.
Ben een stuk minder angstig als ze poezen op bed springen en Bonnie kan sinds gisteren weer bij me liggen.
Bonnie, die helemaal depressief aan het worden was, ziek aan het worden was... ligt nu met een tevreden hoofdje naast me op bed.
Lieve mensen, allemaal heel erg bedankt voor de telefoontjes, kaarten, bezoekjes, ik geniet er erg van en heb er heel veel steun aan!
Speciaal bedank ik Hennie nog een keer voor het Muuske! *knipoog*
Groetjes, en tot gauw, ik hou mn poot stijf! ;)
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten