2e keer fysio gehad

Zo.
Vandaag voor de tweede keer fysiotherapie gehad.
Da's geen pretje zeg.
Buigen, trekken... PIJN. Bijzonder veel pijn.
Maar we gaan door.
Maandag mag ik weer.

Morgen, op mijn verjaardag mag ik eerst naar het ziekenhuis, omdat ik last heb van mijn gips en daardoor dus ook van mijn knie..

Verder heb ik niet zoveel te klagen moet ik zeggen, en wens ik jullie een hele fijne dag verder!

Liefs, Rianne.

Eerste keer Fysio gehad..

Hallo daar!

Even een update!
Na een week van pijn en ellende heb ik vandaag voor de eerste keer fysiotherapie gehad.
Ik zag er heel erg tegenop, omdat ik al jaren fysio heb gehad die niks helpt, maar ben er met frisse moed naartoe gegaan.
Nou, ik heb weer een bezigheid.
Ik moet 4/5 keer per dag oefenen.
En dat zijn geen leuke oefeningen.. het doet pijn, serieus pijn.
Maar ik weet waar ik het voor doe... of niet?
Nee, eerlijk is eerlijk.. ik ben inmiddels een beetje sceptisch aan het worden.
2 van de tien mensen die deze operatie hebben ondergaan... zijn er op vooruit gegaan... vertelde de fysiotherapeut me.
Nou ja, ik ben vast 1 van die twee, toch?
En zo niet, je moet alles een keer meegemaakt hebben, en ik heb een stoer litteken zullen we dan maar zeggen..
Echt ver wandelen / fietsen zal ik nooit meer kunnen,
net zoals op mijn knieën zitten, op ongelijk terrein wandelen, veel traplopen, steps in de fitnesszaal (daar ben ik toch zo gek op. NOT! :P)...
Maar ach, we zullen wel zien wat ik wel kan, ik ga in elk geval hard mijn best doen de komende 6-8 weken!

Voorlopig hou ik het wel weer even vol zo. ( alsof ik een keuze heb... )
Af en toe ga ik in de rolstoel mee met Bonnie wandelen, maar ik kan niet zo lang zitten, dus dat is dan weer lastig.. maar we genieten er wel van weer iets samen te kunnen doen.
Ik geniet vooral heel erg van de kleine dingen nu, mensen die even op bezoek komen, een leuk boek, de kat die lekker bij me komt liggen, het vooruitzicht op mijn verjaardag vrijdag..

Wie zin heeft is bij deze uitgenodigd voor een kopje thee of koffie met een stukje taart !

Update! In het gips...

Sinds gisteren zit in het gips.
Gips. geen wit gips.. nee, knalroze gips.
zonder overdrijven is het deze kleur. (maar dan minder naar het paarse toe en meer naar het roze)
Het is een spalk, die met stevig klitte band aan elkaar zit. Ik kan hem dus af doen als ik rustig lig.
Dit heb ik nog niet gedaan... durf ik niet.
Ik krijg volgende week fysiotherapie en mag iets meer doen, niet veel natuurlijk, en alles gaat moeizaam en ik heb veel hulp nodig, maar het is een beginnetje.

In de gipskamer het ik erg veel pijn gehad, de orthopeed kwam langs en ging wat buigen.. en toen wist ik het allemaal niet meer zo helder.. alles draaide.
Eenmaal in het gips ging het wel, en nu, met paracetamol enzo gaat het wel goed.
Ben een stuk minder angstig als ze poezen op bed springen en Bonnie kan sinds gisteren weer bij me liggen.
Bonnie, die helemaal depressief aan het worden was, ziek aan het worden was... ligt nu met een tevreden hoofdje naast me op bed.

Lieve mensen, allemaal heel erg bedankt voor de telefoontjes, kaarten, bezoekjes, ik geniet er erg van en heb er heel veel steun aan!

Speciaal bedank ik Hennie nog een keer voor het Muuske! *knipoog*

Groetjes, en tot gauw, ik hou mn poot stijf! ;)

Weer thuis

Lieve allemaal

Vandaag ben ik dan eindelijk naar huis gekomen na de operatie van vrijdagochtend.
Heb het behoorlijk zwaar gehad in het ziekenhuis, ben heel ziek geweest van de morfine die ik kreeg, en heb behoorlijk liggen balen dat ik niet zaterdag naar huis mocht. (achteraf heel logisch dat dat niet mocht)

Vrijdag ochtend om half acht werd ik naar de OK gebracht.. kreeg de nodige verdoving en werd anderhalf uur later weer wakker. heerlijk geslapen, dat moet ik er bij zeggen!
Aangezien de verdoving nog zeker uren zou werken heb ik de eerste uren geen pijn gehad.
Om ongeveer 12uur 's nachts begon mijn been te tintelen, dus belde ik de verpleegster voor pijnstilling, een injectie Morfine.
Daarna ben ik weer in slaap gevallen tot de volgende ochtend.
Toen ik wakker werd was er weinig aan de hand, maar toen de fysio kwam en even wilde kijken hoe ik met de krukken liep, ging het mis...Misselijk, duizelig..
Snel weer in bed en pijnstilling gekregen, weer die morfine..
Ik ben begonnen met overgeven.. en niet meer gestopt tot 's nachts half twee.
Hierdoor kon ik niet zoals afgesproken die zaterdagmiddag mee naar huis, iets wat de nodige tranen met zich mee bracht...ik wilde zo graag lekker naar huis toe!

Na een zware nacht voelde ik me vanochtend weer wat beter en mocht ik gelukkig mee naar huis,
met andere pijnstillers...
Ik lig nu heerlijk in de kamer op een bed voor het raam, en heb niks te klagen.. alleen de pijn is minder prettig.
Ik mag nu 6-8 weken niks doen, mijn been niet belasten, niet buigen, niks.
Over 10 dagen krijg ik een gipsspalk erom heen, wat nu nog niet kan omdat het nog zo gezwollen is.
Het is even wennen compleet afhankelijk te zijn, maar dat komt wel goed. Ons mam is de beste verpleegster die ik me kan wensen!

Ik wil nog even iedereen bedanken voor de lieve kaartjes, telefoontjes, cadeautjes, smsjes, bezoekjes... echt heel erg lief van jullie!

Ik probeer jullie zoveel mogelijk op de hoogte te houden hier!

Liefs, Rianne

24-10 --> 08.00u

Ja, om 8u gaan ze me opereren...
Think of me! ;)

Knuffels!

Operatie

Hallo allemaal!

Morgen is het dan zover.
Ik ga naar het ziekenhuis, om vrijdag geopereerd te worden aan mijn linker knie.
Na de operatie ben ik zeker 8 weken uit de running... maar dan moet het ook over zijn met mijn knieklachten! Nou ja, over.. ze moeten minder zijn.

Mijn tas staat gepakt in de gang...
Spannend, maar niet heel erg.. ik zie het allemaal wel!

Hou jullie op de hoogte!

Knuffels en tot gauw!



only want to say... i'm in the hospital --> Knee operation... Not online for a day or... 4? 5?
Think of me... Please! ;)

Kiss!

Over mijn TV optreden en meer...

Hallo allemaal!

daar zijn we weer. Het is een tijdje geleden.. dat weet ik.. en mijn fans werden langzaam ongeduldig.
Is wel heel goed voor mijn ego moet ik zeggen... ;)
De reden dat het zo lang duurde is, dat ik weer een hoop te vertellen heb, maar het ongelooflijk druk gehad heb, dus absoluut geen tijd gehad om er een leuk verslagje van te maken!
Dat ga ik nu eens doen!

Om te beginnen ben ik een beroemdheid geworden... *onschuldig lachje*
Je komt me tegenwoordig overal op internet tegen, en als je pech hebt, ook nog op Eurosport of dat soort dingen...

De meest rechtse.. hier nog verdekt opgesteld..

Dit was in Rotterdam.

Dit viel allemaal nog wel mee.. maar Laura, de amazone waar het allemaal om ging, ging ook naar Aken.. en dat vroeg om actie natuurlijk!
Kleine toelichting; Ik ben ooit begonnen als "fan" maar ben inmiddels gebombardeerd (door Laura zelf) als vriendin..
Maar goed, om terug te komen op Aken.
Ik heb een week op een camping doorgebracht, samen met Kim en Liza ( die kwam elke dag al vroeg en vertrok 's avonds als ze bami op was... )
Ik heb een heerlijke week gehad. Soms wat regen, maar meestal heerlijk weer.
Nog nooit heb ik zoveel camera's in m'n nek gehad, en nog nooit ben ik zovaak op de foto gezet al deze week.
Ik voelde me net Athina Onassis ( die er overigens ook was.) *smile*
Misschien snappen jullie het als ik een foto erbij doe..


Ook op Eurosport waren we regelmatig te zien..

Het werd zelfs zo erg, dat ik opeens een mailtje kreeg van Jessica Kürten (zoek maar op google als je haar niet kent. Of kijk op http://www.jessica-kuerten.de/) dat ze me op tv gezien had...
En op concours kwam een andere amazone, Pia Luise Aufrecht (http://www.pia-luise-aufrecht.de) naar me toe:"JIJ WAS OP TV" Uhm. ja, dat was ik.
Dus mensen.. ik ga ook maar een eigen fanclub oprichten!

Na Aken heb ik een week "vrij "gehad en toen kwam Liza een week slapen.
In het weekend zijn we naar Drenthe geweest en door de week hebben we geholpen op een boerderij van vrienden, daar hadden ze een veulentje, Donja. Echt een heerlijk beestje.
Ook zijn we die week naar Puck geweest, en hebben we Nigel gewassen, dat was echt leuk, in de achtertuin.
Ook heb ik even gereden. Heerlijk om weer op een paardje te zitten!
We zijn ook nog naar de film Mamma Mia geweest.
Een aanrader.
Na nog een heerlijk weekend Valkenswaard was alles weer ten einde en moest ik echt bijkomen.
Dat stomme lijf van mij wilde niet meer en ik heb echt twee weken met koorts op bed gelegen.
Maar, het was het allemaal dubbel en dwars waard!

Inmiddels zijn de Olympische spelen weer achter de rug.
Meredith en Laura hebben het uitstekend gedaan.
Meredith is met Shutterlfy 4e geworden, en Laura met Cedric met het team Olympisch kampioen! Well done, ladies!

Ook werk ik nog steeds 2 halve dagen bij de Dierenambulance in Nijmegen.
Inmiddels mag ik alleen op kantoor zitten en de telefoon aan nemen.
Spannend, dat wel, maar het is wel heel erg leuk om te doen, en ik kijk er elke keer weer naar uit om te mogen werken.
Heerlijk.

Ook staat mijn knie operatie gepland. Over 3-4 maanden zal ik een operatie krijgen aan mijn linkerknie.
Hiervoor moet ik 3-4 dagen in het ziekenhuis blijven..
Dus.. wie tijd heeft... bezoek is meer dan welkom! :)

Leuk op de planning is volgend weekend.
Dan gaat mijn reisje naar Münster.
Van zaterdag tot zondag.
Ik zou zeggen, hou de Duitse tv in de gaten mensen.. misschien zie je me nog wel voorbij komen!

Genoeg voor nu...

Heel veel liefs en tot gauw!

Rianne

Na lange stilte... weer een hoop te melden!

Hallo lieve lezers, vrienden, fans..en al wie mee leest!

Ja, ik geef het toe, ik heb lang niet geschreven... maar nu heb ik ook weer vanalles te melden.. dus is het ook leuker lezen dan als ik niks te melden heb... toch?

Allereerst wil ik even vertellen dat ik eindelijk naar de musical Ciske de Rat geweest ben.. en dat het super was. Niet mooier dan Evita, maar die was voor mij ook heel bijzonder, maar ik heb wel met tranen in mijn ogen gezeten omdat ik het zo mooi vond.
Echt een aanrader dus.

Ook heb ik voor twee halve dagen een hele leuke bezigheid gevonden! Namelijk; werken als Centralist bij de Dierenambulance in Nijmegen.
Op het moment zit ik druk in mijn inwerk periode, maar heb gisteren een gesprekje gehad... en ze zijn erg enthousiast en willen heel graag dat ik blijf... nou, geen problemen mee moet ik zeggen, ik heb het er erg naar mijn zin.
Nu vragen jullie je natuurlijk af wat ik zoal doe op een ochtend of middag daar he?
Nou kijk.
Ik neem telefoontjes aan van mensen die naar de Dierenambulance bellen, en dat zijn er wat. Om de meest uiteenlopende dingen bellen ze ons.
Nu zijn het vooral jonge vogels die uitvliegen waar de mensen voor bellen. Heel bezorgd, en ook heel lief, maar we kunnen er niet veel mee... de ouders zijn immers bijna altijd in de buurt om ze te voeren.. en ze moeten het vliegen toch leren.. Maar goed, ik dwaal af.
Ook bellen mensen ons voor loslopende (zwerf?) honden, als ze ze gevangen hebben halen wij ze op, en brengen ze naar het asiel, daar blijven ze dan een paar weken, komt er geen baasje om ze op te halen, dan gaan ze de herplaatsing in.
Verder hou ik ook de website bij.. wat vermissingen en gevonden dieren betreft.
Kijk maar eens rond. www.dierenambulancenijmegen.nl
Als jullie het leuk vinden kan ik mijn belevenissen wel wat vaker hier melden!

Ook ben ik vorige week naar Outdoor Gelderland geweest.
Paardrijden kijken.
Heb een heerlijk weekend gehad, en als klap op de vuurpijl...is Bonnie weer mee geweest.
Ik vond het heel spannend of ze het zou volhouden met haar rug enzo... maar het hondje heeft genoten en ik ook!
Geen nadelige gevolgen gehad, ze is alleen een stuk vrolijker.

Dit weekend heb ik rust, en volgend weekend ga ik naar Rotterdam. www.chio.nl
En de eerste week van Juli zit ik in Aken. www.chioaachen.de

Zo mensen, jullie zijn weer op de hoogte, ik zie jullie reacties graag verschijnen...
Vergeet niet voor NL te duimen vanavond...!

Groetjes!

Daar zijn we weer!

Zo.. lange tijd niks van me laten horen... maar.. ik leef nog hoor!
Geen zorgen!

Allereerst wil ik iedereen bedanken voor de lieve kaartjes, telefoontjes, mailtjes.. Echt heel erg lief van jullie allemaal! DANKJEWEL!

Heb het druk gehad, Honey, mijn " pensionhondje" is twee weekjes bij ons geweest omdat haar baasjes op vakantie waren.
Dat was heel gezellig, en het ging super met Bonnie en de katten.
Nu ze weer naar huis is missen we haar ook allemaal wel een beetje..
Maar ach, deze zomer komt ze als het goed is weer terug.

Nu ben ik de vakantieoppas van Mimi, de kat van de buren.
Ook Mimi is een schatje en het gaat heel goed met haar.
Ze is erg tevreden en komt braaf naar binnen als ik dat wil.

Hoe het met mij gaat?
Willen jullie dat werkelijk weten?
Ok.
nou, let op.
Ik loop nog steeds met m'n krukken door mijn heup.
De pijn wilde al niet overgaan, en toen ik vorige week met Honey en Bonnie was gaan wandelen heb ik iets verrekt of zo.. ik maakte in elk geval een hele verkeerde beweging en kon niks meer.
Nu twee weken echt rustig aan doen... ( ja jullie lezen het goed... RUSTIG AAN DOEN.)
Dat probeer ik dan maar te doen... maar eerst komend weekend, vrijdag & Zondag naar Antwerpen!!

Tot slot nog even een leuk berichtje,
9 mei is mijn lieve Bonnie 9jaar geworden!!
Op naar de 10 dus!!
Op het moment is ze een beetje niet lekker, maar dat komt wel weer goed!



Knuffels, en tot gauw!

Over een Dipje, Lente en meer...

Hallo hallo lieve mensen!


Daar zijn we weer eens.
Na vele verzoeken om een nieuw stuk ben ik maar weer eens achter mijn pc'tje gekropen om jullie op de hoogte te houden van mijn oh zo boeiende leventje! ;) ( Voor de PC analfabeten onder ons, dat tekentje is een knipoogje. ;) )

Er veel heb ik niet te melden moet ik zeggen. (Dat denk ik echter elke keer en dan blijk ik ana het eind van het liedje weer een heel stuk te hebben getypt... Dus ik zal niet te voorbarig zijn.. Pak er iets lekkers bij en ga er maar eens goed voor zitten!)

Ok, je zit? Mooi zo, dan begin ik met mijn verhaal.

Leuk berichtje; Vorige week donderdag heb ik mijn laatste therapiedag gehad!

Begin van de week voelde ik me al niet zo lekker. Beetje knorrig, last van mijn heup..
Maar goed, wat ik op therapie leerde zal ik maar in de praktijk brengen en gewoon doorgaan.. je kan tenslotte niet altijd naar je lichaam luisteren... toch?

We hadden een rood bankje in de kamer staan, wat ik heel graag op mijn kamer wilde hebben... Ok.. we hadden alleen 1 probleem. De bank paste niet door het trapgat..
Uiteindelijk is het gelukt, met hulp van redder in nood Marianne.... Dankjewel!
De bank staat heerlijk op mijn kamer nu, foto's volgen!

De pijn in mijn heup bleef.. en na een paar dagen had ik het werkelijk helemaal gehad.
Toch maar eens de telefoon gepakt en contact opgenomen met iemand van de therapie.
Die had hét advies.
"Dat je nu niks kan wil niet zeggen dat je morgen niks kan, je moet wel positief denken!"
Ja, dankjewel. Daar kon ik wat mee! Not.
Maar goed, toch mezelf in de auto gesleept en mee gegaan om boodschappen te doen. En later met Bonnie gaan wandelen.. gewoon mijn dingen gedaan, maar de pijn bleef.
Een paar dagen heb ik het aangekeken. Slikte ik braaf mijn pijnstillers... maar helpen? nee...
Maar Ok, dat ik dan vandaag ook niks kan wil niet zeggen dat ik morgen niks kan, dat klopt wel... Maar wat schetste mijn verbazing, 3 dagen lang als ik 's morgens mijn bed weer uit wilde? Ik kon weer niks! Morgen dan maar...
Maar wachten op morgen dan...
Kennen jullie dat liedje uit de musical Annie?
Zal een stukje tekst kopieren, let op.

" Tomorrow! Tomorrow! I love you Tomorrow! You're always A day A way! "

Nou, dan kan ik nog even wachten, toch?

Goed, toen ik wachten op morgen helemaal zat was ben ik toch maar eens contact gaan zoeken met de dokter...
Slijmbeursontsteking.
Over enkele weken is dat over... maar krijg nu wel pijnstillers die hopelijk wat beter werken.
Zo niet, dan gaat de arts er een spuit inzetten.. maar daar zit ik niet zo om te springen. ( nee, springen doet ook pijn... ;) )
Afwachten dus maar, en blijven bewegen maar vooral ook rust gunnen die heup.
Doen we.

Verder gaat mijn andere arts, die ik voor de reumatoloog had me maandag bellen... Kreeg toevallig vandaag de afspraken brief... tussen 8.00u en 20.00u belt hij...Kijk, dát is nou een duidelijke afspraak! Heel prettig dat ze de tijd erbij zetten, kan ik tenminste nog wat dingen doen die dag... toch?

Goed, pijn of geen pijn, ik heb een hondje die er weer heel veel plezier in heeft om naar buiten te gaan, dus ik moet wel aan de wandel!
Niet dat ik daar problemen mee heb, want ook als we langzaam lopen komen we waar we moeten zijn, toch?
Het was zo'n lekker weertje dat ik mijn fototoestel maar weer eens mee genomen heb en een paar fotootjes geschoten heb... kijk.

Bonnie is weer een blij hondje vandaag

De bloesem is er weer! ( lekker voor mijn hooikoorts!)

Miss Koolmees was er ook!

Mijn knappe meisje


Na het wandelen moest er weer gerust worden en ging ik even op de bank liggen...
Maar niet alleen....


zo, met deze foto sluit ik maar weer eens af, het is weer een flink verhaal geworden zie ik...


Groetjes, knuffels en tot gauw!!


Liefs, Rianne

Over paarden, ieren, auto's en meer...

Zo... we zijn weer online!
Na een lange pauze, want ik ben flink verkouden / grieperig geweest, en al dat snot op je toetsenbord is ook maar niks...!
Eergisteren heb ik een heel verhaal getypt, en toen deed de site het niet... nou, dan nu nog maar eens een poging!

Nou mensen, ik heb heel wat te vertellen...
Zitten jullie goed? Kopje thee, koekjes erbij?
Ok here we go!

Allereerst de Celtic Rhythms.
Wát een succes was dat! Echt, ik heb een heerlijk avond gehad met al die leuke Ieren. Heerlijk vals mee zitten zingen. Ja, het was erg leuk!
Zeker voor herhaling vatbaar!

En... hou je vast.. ik heb weer op een paard gezeten!
Ik vertelde eerder dat Puck een nieuw paard had toch?
Nou, op "Vlekje" (die eigenlijk Nigel heet) heb ik mijn eerste rondjes weer gezeten!
Gereden wil ik het nog niet noemen, maar het begin is er!
Ik vond het helemaal niet eng!
Ik ga er snel weer op, het is een schatje!

Toen volgde vorig weekend Indoor Brabant. ( www.indoorbrabant.nl)
Vrijdag zaterdag en zondag was ik erbij.
En wat heb ik weer genoten!
Meredith ( Michaels Beerbaum) en Jessica (Kürten) waren er alletwee, en ik kon niet wachten om ze weer te zien, en natuurlijk de paarden!
Vrijdag begon echter met een grote domper... Maike, het toppertje van Jessica, stond op de startlijst met Noora Pentti.. een Finse amazone.
Erg jammer van dit toppaard, maar we hopen natuurlijk dat de klik er is met haar nieuwe amazone, en dat ze samen een hele leuke tijd krijgen!
Zaterdag was de Wereldbekerfinale dressuur.
Spannend was het zeker.
Maar tegelijkertijd ook heel erg leuk!
Anky ( van Grunsven) is wereldkampioene geworden met Salinero... dit verdiende ze ook meer dan wie ook! Het was echt een prachtkür die ik met tranen in mijn ogen heb zitten bekijken.
Zondag was ook een heerlijke dag, gezellig met Meredith kunnen praten, en ook met Jessica.
Die nodigde ons zelfs uit in de goed beveiligde stallen!
Dit ging echter niet zonder slag of stoot, maar uiteindelijk stond ik daar... oog in oog met Castle Forbes Libertina... Mijn droompaard.
Lekker een hele tijd staan te knuffelen, met Libby, topper Quibell, Jipey Dark, en... Maike.
Dat was wel even emotioneel hoor.. de eerste keer was meteen weer de laatste keer.
Kleine Maikmuis.. *zucht* Ik heb een video over Maike gemaakt... kijk. ( even op het pijltje links onder het paard klikken en je geluid aanzetten!)


Toen mochten we nog helpen met het inruimen van de trailer en de paarden inladen.. Daarna nog even naar de toppers van Meredith.
Shutterfly, Checkmate en de nieuwe Lou.. wat een schatjes!
Uiteindelijk nog een uitnodiging van Jessica gekregen voor het concours in Antwerpen.. als het erin zit en mijn lichaam het toelaat ga ik daar zeker naartoe!

En dan het nieuws van vandaag... DE NIEUWE AUTO IS ER!
Het is een Daihatsu Sirion en bevalt me tot nu toe perfect!
Mam moest me echt achter het stuur uitslepen om zelf ook even te kunnen rijden!
Foto's volgen!

Verder zijn de poezen en Bonnie ingeent vandaag..
Allemaal waren ze gezond, maar Bonnie zou Bonnie niet zijn als ze geen apart geval zou zijn..
Een zware allergische reactie op de inenting...
Ze is helemaal opgezwollen, heeft verschríkkelijke jeuk... echt heel zielig..
En het ergste is; Ik kan er niks aan doen.. arm hondje!
Hopen dat het morgen minder is...


Nou mensen, jullie zijn weer op de hoogte,
Ikkijk uit naar jullie reacties,
Tot gauw!

Over mij, mijn lijf en Pasen

Daar zijn we weer!

Niet in opperbeste conditie moet ik zeggen, maar goed, we zijn er.
En zoals mijn therapeut zei toen ik vanochtend de therapie voor morgen afbelde... "Een weekje rustig aan doen en je kan de hele wereld weer aan!" Nou, dat zullen we dan maar eens doen, niet?
Brr. Maar koud is en blijft het!

Inmiddels heeft de reumatoloog uitgevonden wat ik heb en waar dus mijn (of de meeste) klachten vandaan komen.
Ik heb Fibrolmyalgie. ( in combinatie met hyperlaxische gewrichten. dwz dat mijn gewrichten gewoon overbeweeglijk zijn.)
"Wát heb je?" Fibromyalgie. "Kan je dat eten?"
Nee, dat kan je niet eten, Tenminste, ik heb er nog geen recept mee gevonden!
Voor de mensen die niet weten wat het nou precies is, heb ik een tekstje gevonden, waarin best veel dingen duidelijk worden.
Komt ie!

Hoi, ik ben Fibromyalgie!!!
Mijn naam is fibromyalgie en ik ben een onzichtbare ziekte. Ik ben nu bij jou voor de rest van je leven. Anderen om jou heen zien mij niet. Maar jouw lichaam voelt mij wel. Ik kan je aanvallen wanneer en op wat voor manier ik wil. Ook kan ik voor erge pijn zorgen. En als ik in een goede bui ben kan ik er ook voor zorgen dat je overal pijn hebt. Weet je nog dat jij met je energie van alles deed en veel plezier had? Wel, ik nam die energie van je weg en gaf je de vermoeidheid er voor terug. Je probeert nu ook nog plezier te hebben, maar ik haal je uit je slaap en geef je er hoofdpijn voor terug!

Ik kan er voor zorgen dat je trilt van binnen en dat je het koud of warm hebt terwijl iedereen zich normaal voelt. O ja, ik kan je ook angstig en deppressief maken. Je hebt er niet om gevraagd maar ik heb je om verschillende redenen uitgekozen. Door dat virus wat je ooit had en waarvan je nooit bent hersteld, of dat auto ongeluk of misschien waren het wel de jaren van verwaarlozing na een trauma!! Maar goed, ik ben er nu en ik blijf bij jou!!

Ik hoor dat je naar een dokter ben gegaan om van mij af te komen, ha ik rol over de grond, ha lachen, probeer het maar! Je zult naar heel veel dokters moeten gaan wil je uiteindelijk een keer van me af komen. Ook zal je volgepropt worden met pillen, slaappillen, enrgiepillen, je zal massages krijgen en zal je voor angstig en depressief uitgemaakt worden. Er zal je verteld worden dat als je je pillen maar netjes neemt en je oefeningen goed doet, ik weg zal gaan. Maar het ergste is nog dat je niet serieus genomen zult worden wanneer je tegen de dokter schreeuwt dat je geen normaal leven meer hebt.

Je familie, vrienden en collega's zullen allemaal naar je luisteren tot ze het beu zijn om te horen hoe ik je laat lijden en dat ik een rotziekte ben. Sommigen zullen zeggen:"oh, je hebt gewoon een rotdag" of ze zeggen"Ja je kunt nu eenmaal niet meer alles doen wat je tien jaar geleden wel kon". Ze horen niet dat jij dan zegt:"Tien jaar geleden? Tien dagen geleden!!" Ook zullen sommigen achter je rug om gaan praten terwijl jij dan langzaam aan het gevoel krijgt dat je je zelfrespect aan het verliezen bent. Je blijft toch proberen, tegen beter weten in, uitleg te geven zodat ze je begrijpen. Dit is vooral moelijk wanneer je met een 'normaal' persoon in gesprek bent en je ineens niet meer weet wat je ook weer wilde zeggen.

Ik wil mijn verhaal, ik had gehoopt dat dit geheim kon blijven maar je zult er inmiddels zelf ook wel achter zijn, als volgt beëindigen: De enige van wie je echt begrip en steun zult krijgen om met mij om te kunnen gaan zijn de mensen die ook fibromyalgie hebben. Accepteer de minderheid die mij leuk vindt en die wel steun hebben aan andere mensen!

Dat is een stukje duidelijker he?
Zo nee, vragen kun je natuurlijk altijd mailen, misschien weet ik het antwoord wel! ;)

Verder gaat alles gewoon een beetje zijn gangetje.
Vrijdag ga ik lekker naar de schouburg. Celtic Rhythms. Heb ik best wel zin in!
Volgende week staat Indoor Brabant op het programma, Waar ik, dankzij mijn lieve oom Max naar toe kan! Dankjewel!
Ik verheug me er heel erg op!

Tot slot van dit stuk wil ik jullie allemaal vrolijk pasen wensen!

Groetjes, Rianne

Huil niet om mij, Argentina!

Dat is het zinnetje wat ik nog wel weken in mijn hoofd zal hebben.
Donderdag avond was het dan eindelijk zover.
Na een zware therapie dag zou ik 's avonds naar Evita gaan. Dé musical waar ik al 8 jaar naar uit kijk!
Geloof het of niet, ik was best zenuwachtig!
Zou het niet tegenvallen? Zou Brigitte Evita spelen?

Om half acht waren we in de schouwburg in Nijmegen.
Snel opzoek naar de monitor waar ik zou zien wie Evita zou spelen...
....
...
..
.
BRIGITTE HEITZER = Evita.
.
..
...
....
Gelukkig. Toch ben ik nog altijd nerveus.. Hoe zal de musical zijn? Stel ik me er niet teveel van voor? Heb ik geen verkeerde verwachtingen?
Het belletje dat we de zaal in moeten haalt me uit mijn gedachten en we zoeken snel ons plekje op.
Prachtige plek. Ik kan alles zien zonder mijn nek te hoeven verdraaien. (heerlijk is dat. klein zijn.)
Vanaf het begin, vanaf de eerste noot, ben ik alles om me heen vergeten en zit ik in Argentinië.

Ik kan jullie vertellen, dat ik nog nooit, echt nog nooit heb zitten huilen bij een musical.
Maar nu... ja, nu wel.

Al met al kan ik zeggen dat ik de avond van m'n leven gehad heb, en dat ik nog nooit zo'n mooie musical heb gezien.
Én, niet te vergeten, dat Brigitte Evita niet speelt, maar dat Brigitte Evita ís.

Nog een klein avontuurtje op de terug weg naar huis..
We waren net optijd voor de bus om naar huis te gaan, dus hoefden niet zo lang in de kou te wachten.
Lekker warm in de bus nog even na kletsen over de voorstelling... tot opeens de bus naar de kant gaat, en stil staat op het fietspad.
Je bedenkt dan vanalles wat aan dehand kan zijn.. maar dit niet..
DE DIESEL WAS OP.
Lach niet. Is triest.
De chauffeur had al de hele dag gedacht;"Waarom blijft dat rode lampje toch branden?"
Niet lachen. Was best koud, een uur langs de weg!! Maar.. mijn avond kon niet meer stuk!

Wat anders, niet minder belangrijk.
Bonnie.
Ze doet het goed op de lage dosis pijnstillers.
Niet heel goed, maar ik ben meer dan tevreden!
Komt vast omdat jullie allemaal zo goed mee duimen he?
Doorgaan dan!

Wat lief trouwens, jullie reacties!
Dankjewel, erg leuk om te lezen! Ga zo door! *knipoog*

De groetjes, tot volgende keer!!

Over paarden, hondjes, pijnstillers, therapie en leuke vooruitzichten!

Hallo allemaal!

Nou nou, die cursus reacties plaatsen heeft niet erg aangeslagen he! Probeer het nog eens, het beste leer je het door het vaak te doen! ;)

Heb niet gek veel te melden eigenlijk.
Nou ja,

Puck, mijn lieve vriendinnetje, heeft gisteren haar eigen paardje ( die ze least voor een half jaartje) gekregen! Kan niet wachten om Vlekje ( ook wel Nigel ;) ) te ontmoeten! Vrijdag staat dat op het programma!
Gefeliciteerd Puck!!!

Mijn therapie is terug gezet van 2x per week naar 1x per week, maar dan met 3 weken verlenging... snappen jullie het nog? Dit, omdat 2x per week toch wel een beetje te zwaar was voor me.
Ik moet zeggen, het gaat ook niet zo lekker, heb last van mijn hele lijf, met name mijn rug/ nek en polsen.
Komen we ook wel weer over heen, dus gaan we niet te lang bij stil staan. Er zijn genoeg leuke dingen om naar uit te kijken!

Donderdag avond ga ik EINDELIJK naar de musical Evita!
Al jaren wil ik daar naar toe en nu is het dan eindelijk zo ver!
Heb er erg veel zin in!!

Met de beestenbende gaat het ook langzaam wat beter.
Moortje is zo goed als beter, hij maakt weer kastjes open en ik kon vanochtend mijn brood onder de kast uit halen... terwijl er een grommende tijger aan hing... Ja, hij voelt zich weer goed!

Joey heeft niet meer in huis geplast, hij is ook wat meer op zijn gemak nu hij gewoon naar buiten mag als hij dat wil. ( ja, katten hebben personeel... )
Regelmatig is hij nu om 21u netjes binnen, terwijl ik pas om 22u echt wil dat hij binnen is.
Hij zit oo kregelmatig gezellig met zijn vriendje, de zwerfkat uit mijn vorige bericht, gezellig op de stoep of in de tuin... Ons mam is er nog steeds niet blij mee, maar toch vind ze het zielig als het regent...Als ik hem te pakken kan krijgen, dan bel ik de dierenambulance dat die hem mogen ophalen... maar tot die tijd mag hij buiten eten!

Bonnie.
Bonnie heeft tot nu toe op hele zware pijnstiller gestaan. Écht hele zware.
Die hebben we nu moeten stoppen van de dierenarts, om terug te gaan naar de pijnstillers die ze kreeg voordat de zenuw bekneld kwam te zitten.
Het zouden drie hele spannende dagen worden als we stopten.
Ja, dat zijn het.
Gisteren was de eerste dag met de oude pijnstillers.
Natuurlijk, ik merk verschil, ze heeft wat meer last. Ze is wat stijver, ze loopt wat langzamer.
Maar ze geeft geen pijn aan, is vrolijk, en slaapt heel rustig. Ook wil ze lekker spelen.
Al met al ben ik op dag twee nog steeds bang, maar heel tevreden!




Zo, ik ga de kattenbakken maar eens uitwassen!

De groeten en tot schrijfs!

Over Ziekenhuizen, pijnstillers, hondjes en Zwerfkatten

Zo.
Vanmiddag moest ik naar het ziekenhuis. De Reumatoloog had me doorverwezen naar de Neuroloog omdat ze dacht dat er een zenuw beklemd zat in mijn elleboog.
Na een aantal onderzoekjes heeft de neuroloog besloten een EMG onderzoek te doen.
Wanneer dat gaat gebeuren weet ik nog niet.

Ander nieuws.
Joey heeft een vriendje/vriendinnetje... geen idee. Dacht een kater, maar begin nu te twijfelen.
Al weken loopt hij hier in de tuin rond.
Steeds jaagde ik hem weg, maar Joey vond dat nooit leuk en ging er achteraan.
Ok, wat hij wil, dan laat maar.
Net wilde ik Jojo binnen roepen... zit hij samen met "Tommie" in de kattenren! Niet lelijk te doen of niks, gewoon gezellig!
Joey kwam naar binnen toen ik hem riep, maar "Tommie" moest natuurlijk daar blijven.
Ik kon het niet laten en heb wat brokjes in de ren gelegd.. ( met enig tegensputteren van mam, maar achteraf vond ze het wel goed, en gaf ze toe, dat als hij bleef dat we er een buiten kat bij hebben... )
Ging net even naar buiten, en ja hoor, het bakje was zo goed als leeg!!

Met Bonnie gaat het wel moet ik zeggen.
Soms heeft ze het benauwd, dan hijgt ze heel erg, Maar ik heb niet de indruk dat ze pijn heeft.
Zondagavond krijgt ze de laatste pijnstiller, dat wil zeggen, de zware pijnstillers. de Cortaphen Forte die ze nu krijgt.
We moeten dan terug naar de pijnstillers die ze altijd kreeg..
Dat gaan drie hele hele hele spannende dagen worden, dus ik heb al jullie duimen heel hard nodig!!

De groeten!

Reacties plaatsen voor Dummies...

Nou nou mensen.. is het nou zo moeilijk om een reactie onder een stukje te plaatsen? *smile

Ik zal jullie stap voor stap uitleggen hoe het moet.
Ga zitten, pak de koffie er bij en let op.

Stap 1. Je leest aandachtig mijn berichtje..

Stap 2. Je gaat met de muis onder aan mijn berichtje naar reacties ;



Stap 3. Je klikt.

Stap 4 . Je ziet dit scherm;

Stap 5. Je typt een vooral POSITIEVE reactie. (wel je naam eronder zetten, anders weet ik niet wie mijn fans zijn)

Stap 6. Je typt de groene letters die je ziet staan in het balkje daar onder. boven de rolstoel zeg maar. wel eerst even met je muisje in die balk klikken met je linker muisknop!

Stap 7. Vervolgens klik je op het rondje anoniem, of Naam/ URL, daar kan je je naam invullen en URL, maar die URL kan je ook overslaan..

Stap 8. Je klikt met je linker muisknopje op publiceren!

Stap 9. Geef jezelf een schouderklopje, het is gelukt!

Vonden jullie het moeilijk? ja? veel oefenen dan maar!

Knuffels!

Over UPC, therapie, katten en andere ellende...

Zo. Even stoom afblazen.
Mensen mensen wat een ellende zeg.
Gisteren begon het al.. bij de therapie.
Ik kreeg eenoproep voor een gesprek met mijn reumatloog.
Zij vertelde me dat ik een spoed-afspraak had bij de neuroloog op vrijdag middag. Ergens in mijn pols/elleboog zit een spier/zenuw bekneld. maar waar? Dat gaat de neuroloog me hopelijk vertellen.
Ik zit nu onder de pijnstillers, en het is redelijk uit te houden.

Thuis wachtte een overgevende Moortje. Hij heeft antibiotica gekregen voor een blaasontsteking, maar hij kan niet tegen die pillen, dus spuugt hij alles uit.
En dan niet spugen zoals een normale kat spuugt, nee. Moortje spuugt terwijl hij rondrent. Compleet in paniek.
Al met al heb ik vanmorgen de DA weer aan de telefoon gehad, en kon ik meteen komen.
Hij is goed ziek, heeft een flinke ontsteking van de maag/ blaas. Hij heeft een injectie gekregen die 10 dagen werkt, en dan moet het beter gaan. Laten we het hopen. op het moment slaapt hij.
Moortje.


Dan hebben we nog Joey.
Onze authist.
Hij plast tegenwoordig in huis. Nou ja, plassen en sproeien.
Puur protest als hij niet naar buiten mag of iets anders niet mag.
Ten einde raad was ik toen ik vannacht om 1.30u nog zat te schrobben.
Zo ook naar de DA voor Joey.
Hij is een beetje geestelijk gehandicapt.
hij snapt niet wanneer en waarom hij op zn kop krijgt, en gaat daar alleen nog maar meer van plassen / sproeien.
En dat klopt ook, hij begrijpt er echt niks van.
Dus ik moet maar zoveel mogelijk proberen hem rustig te benaderen. En vooral niet boos worden. En naar buiten als hij dat wil... maar ik vinda t zo eng in het donker.. nou ja, moet ik me maar overheen zetten! :)
WAAR ZIJN MIJN KALMERINGSMIDDELEN!
Joey

Dan hebben we nog mijn allerliefste internet provider UPC...
Gisteravond hield mijn internet er mee op.
Storing. zeiden ze bij UPC.
Vanmorgen belde ik op.
Storing. zeiden ze bij UPC.
Weer belde ik toen hij het na twee uur nog niet deed. (ik verslaafd? nee joh)
Storing. zeiden ze bij UPC.
Toen ik weer belde was opeens mijn netwerk kaart stuk... Ik bijna hysterisch...
Ik belde Mijn redder in nood, Wouter op. die wist me te vertellen dat het waarschijnlijk wel eens aan mijn router kon liggen... en zie daar... INTERNET!
Heb nu een nieuwe router gekocht... die ga ik nu aansluiten...

Wish me luck!!!!

Mopper!

Ken je dat?
Zo'n dag dat alles je tegen zit? Nee, dat bedoel ik niet. Zo'n dag dat je 's morgen je bed uit komt en denkt; Ik moet blijven liggen vandaag?

Na een zware therapie week had ik vandaag zo'n dag.
Ik had zin om te wandelen maar mijn lijf wilde dat niet.
Aangezien mijn lieve hondje Bonnie ook niet naa rhet bos kan, heb ik buurhond Clint opgehaald en ben ik toch met hem naa rhet bos geweest.

Het hondje heeft genoten en ik ook moet ik zeggen. Al vond ik het niks om met een andere hond dan mijn eigen Bonnie te wandelen!

Thuis wachtte weer een zieke Moortje, die ergens last van heeft, zijn blaasontsteking? zijn antibiotica? ik weet het niet, maar hij is niet lekker. Even aan kijken maar.

Vanavond laat had Bonnie na het eten van een botje een soort Astma aanval. Ze was heel benauwd.
Dat ging na een tijdje ook weer beter gelukkig...

Ze houden je bezig die beesten! ( en missen wil ik ze voor geen goud!)

Zo. genoeg voor nu , ik ga mijn mandje ook in!

Groetjes!!

Daar zijn we weer! :)

En weer op zo'n prachtige, maar koude "lente"dag!
Brr.. het lijkt zo lekker, maar zonder jas is het toch niet aan te raden lekker naar buiten te gaan!
Mét jas is het heerlijk om even uit te waaien... wat ik vandaag ook al lekker heb gedaan.
Samen met mijn hondje, die nu langzaam aan alweer 5 - 10 minuten per keer mag wandelen. Rustig aan, maar ze geniet ervan. En ik ook.

Ikzelf ben volop bezig met de therapieën in de Sint Maartenskliniek en ga maandag mijn 3e week daar al in.
Of ik er werkelijk wat aan heb durf ik nog niet echt te zeggen.
Mijn gewrichten en spieren reageren er wel op moet ik zeggen... mensen mensen wat een pijn kan je hebben!
Maar het is voor een goed doel en we zetten maar door!
De therapeuten zijn in elk geval positief. ( is er tenminste íemand positief over mijn lijf! *knipoog* )

Morgen ga ik lekker naar Scheveningen, naar de musical Tarzan. Ben benieuwd hoe die is.
Heb er wel heel veel zin in moet ik zeggen.
Als het ook zo'n lekker weer is als vandaag is het helemaal geweldig, kan ik lekker uitwaaien op de boulevard!

Verder is er weinig te melden, en aangezien mijn twee poezels naar binnen willen, zal ik maar eens opstaan en ze binnen laten!

Tot schrijfs,

Rianne

Het lijkt wel lente!

Hebben jullie daar nou ook last van?
Dat je helemaal lentekriebels krijgt als je 's morgens de zon door je gordijnen ziet schijnen?
Dat laagje ijs op het schuurdak, en de rijp op het gras en de bomen nemen we maar even voor lief, als je even later nog eens uit je raam kijkt, dan is dat ook weg, en als je buiten komt kom je tot de conclusie dat het ook nog eens echt lekker warm is voor de tijd van het jaar!
Echt lekker weer om er lekker opuit te trekken!
Lekekr naar het bos, naar het strand... alleen al van het idee krijg ik zin om mijn schoenen aan te gaan trekken en te vertrekken!

Helaas, mede door de fysiothereapie (meer door de klachten die daarvan komen... zit er dat vandaag of in elk geval op dit moment, dat kan ook zo weer veranderen.) even niet in, en moet ik het even met de tuin, of met het rondje hondje uitlaten doen... maar ook dat, is heerlijk! Misschien dat ik zo even mijn fototoestel pak en wat krokusjes op de foto ga zetten, want ook die doen dappere pogingen om boven de grond uit te komen!

Hoe was het ook weer... genieten van de kleine dingen toch? Nou, dan doen we dat toch!


Genoeg voor vandaag... Ik ga naar buiten!
*zwaai

Mooi gedicht gevonden...

Vandaag zat ik zoals vaak op het paardenforum www.bokt.nl
en vond daar dit gedicht, geschreven door Aline.
Het sprak me heel erg aan, en door mijn klachten lijkt het wel over mij te gaan.
Ik heb contact opgenomen met Aline, en mocht het gedicht hier plaatsen.
Dankjewel, Aline!

Pijn…

Altijd en overal,
Bij alles wat je doet,
Bij alle momenten van de dag
Altijd en overal voel je maar die akelige pijn.

In tijden van geluk,
In tijden van blijdschap,
In tijden van genieten,
In tijden van samen zijn met je geliefden.
Je geniet, maar in je achterhoofd heb je die pijn…

Ze hebben het maar makkelijk zeggen,
Het komt wel goed,
Neem de tijd.
Daar moet je het altijd maar mee doen,
Blijf de pijn maar de baas.

Om je heen zie je mensen lopen,
Kinderen zie je spelen,
Ruiters die genieten op hun paarden,
Mensen die sporten,
Maar ik kijk toe,
Hoe al die mensen genieten
Naar al die mensen die geen pijn hebben

Ik doe niet mee,
Altijd overal, altijd pijn
Nooit lekker wandelen, niet lekker paardrijden,
Want dat doet pijn…

Wanneer houd het op met die pijn?
Houd de pijn nog wel op?
Hoelang moet ik nog wachten?
Hoe vaak zullen ze nog zeggen, het heeft tijd nodig?
Zou ik ooit weer pijnloos zijn?

Oh help...

Oh help... ja, dat is best een leuke titel...
Ik weet nog helemaal niet wat ik er nou van moet vinden zo hier mijn eigen pagina te hebben... En wat ik er precies op ga zetten, zelfs dat weet ik nog niet.
Maar goed, dat wijst zich vanzelf denk ik wel!

Voor vandaag hou ik het hierbij...

Wordt vervolgd... ;)

Groetjes, Rianne