En nog een paar...
donderdag 5 februari 2009
woensdag 28 januari 2009
Ik was jullie helemaal vergeten!
Sorry sorry sorry! Was jullie helemaal vergeten! Schandalig zeg! Ik schaam me diep.
Komt het geloofwaardig over? ja? Mooi.
Mensen wat heb ik lang niet geschreven zeg! Maar goed, nu heb ik ook weer een hoop te melden.
Allereerst ben ik druk bezig met therapieen. Leren lopen en dat soort ongein.
Het lukt allemaal wel, maar het gaat erg langzaam, en is bijzonder zwaar.
En het doet pijn, maar dat is goed.
Als ik geen pijn heb doe ik niks, dus ik ben blij als ik pijn heb tegenwoordig...
Tot op zekere hoogte dan.. soms heb ik echt de neiging te gillen als ik aan het oefenen ben... iets wat ik dan ook regelmatig doe.
Maar goed, ik moet helemaal leren lopen, als een klein kindje. Stapje voor stapje.
Maar dat leer ik wel weer. Alles is anders omdat er dingen in de knie zijn veranderd, en dat is lastig om dat even te weten.
En de balans is er nog niet, ik kan zo omvallen. Best apart.
Lang zitten kan ik dan ook weer niet, want dan gaat het pijn doen, lang staan kan ik niet... blabla..
Maar we gaan lekker door, ik ben van de straat zeg maar...
Ik ben op vakantie geweest naar Egmond, met kerst.
Een heerlijke week. Heb alleen leuke dingen gedaan, vooral genoten van het uitzicht en in de duinen zitten met mijn hondebeestje.
Heerlijk.
Verder heb ik na heel lang sparen eindelijk een nieuwe camera gekocht.. een Panasonic FZ8.
Ik ben er echt super blij mee, en maak overal foto's van. Werkelijk overal.
Het Roodborstje in de tuin is favoriet.
Moet er nog heel veel mee oefenen, maar ben nu al in de 7e hemel!
Zo.. het is weer tijd voor mijn oefeningen. Joepie.
Laat snel weer van me horen, reacties zijn altijd welkom!
De groeten! ;)
donderdag 13 november 2008
2e keer fysio gehad
Zo.
Vandaag voor de tweede keer fysiotherapie gehad.
Da's geen pretje zeg.
Buigen, trekken... PIJN. Bijzonder veel pijn.
Maar we gaan door.
Maandag mag ik weer.
Morgen, op mijn verjaardag mag ik eerst naar het ziekenhuis, omdat ik last heb van mijn gips en daardoor dus ook van mijn knie..
Verder heb ik niet zoveel te klagen moet ik zeggen, en wens ik jullie een hele fijne dag verder!
Liefs, Rianne.
Vandaag voor de tweede keer fysiotherapie gehad.
Da's geen pretje zeg.
Buigen, trekken... PIJN. Bijzonder veel pijn.
Maar we gaan door.
Maandag mag ik weer.
Morgen, op mijn verjaardag mag ik eerst naar het ziekenhuis, omdat ik last heb van mijn gips en daardoor dus ook van mijn knie..
Verder heb ik niet zoveel te klagen moet ik zeggen, en wens ik jullie een hele fijne dag verder!
Liefs, Rianne.
maandag 10 november 2008
Eerste keer Fysio gehad..
Hallo daar!
Even een update!
Na een week van pijn en ellende heb ik vandaag voor de eerste keer fysiotherapie gehad.
Ik zag er heel erg tegenop, omdat ik al jaren fysio heb gehad die niks helpt, maar ben er met frisse moed naartoe gegaan.
Nou, ik heb weer een bezigheid.
Ik moet 4/5 keer per dag oefenen.
En dat zijn geen leuke oefeningen.. het doet pijn, serieus pijn.
Maar ik weet waar ik het voor doe... of niet?
Nee, eerlijk is eerlijk.. ik ben inmiddels een beetje sceptisch aan het worden.
2 van de tien mensen die deze operatie hebben ondergaan... zijn er op vooruit gegaan... vertelde de fysiotherapeut me.
Nou ja, ik ben vast 1 van die twee, toch?
En zo niet, je moet alles een keer meegemaakt hebben, en ik heb een stoer litteken zullen we dan maar zeggen..
Echt ver wandelen / fietsen zal ik nooit meer kunnen,
net zoals op mijn knieën zitten, op ongelijk terrein wandelen, veel traplopen, steps in de fitnesszaal (daar ben ik toch zo gek op. NOT! :P)...
Maar ach, we zullen wel zien wat ik wel kan, ik ga in elk geval hard mijn best doen de komende 6-8 weken!
Voorlopig hou ik het wel weer even vol zo. ( alsof ik een keuze heb... )
Af en toe ga ik in de rolstoel mee met Bonnie wandelen, maar ik kan niet zo lang zitten, dus dat is dan weer lastig.. maar we genieten er wel van weer iets samen te kunnen doen.
Ik geniet vooral heel erg van de kleine dingen nu, mensen die even op bezoek komen, een leuk boek, de kat die lekker bij me komt liggen, het vooruitzicht op mijn verjaardag vrijdag..
Wie zin heeft is bij deze uitgenodigd voor een kopje thee of koffie met een stukje taart !
Even een update!
Na een week van pijn en ellende heb ik vandaag voor de eerste keer fysiotherapie gehad.
Ik zag er heel erg tegenop, omdat ik al jaren fysio heb gehad die niks helpt, maar ben er met frisse moed naartoe gegaan.
Nou, ik heb weer een bezigheid.
Ik moet 4/5 keer per dag oefenen.
En dat zijn geen leuke oefeningen.. het doet pijn, serieus pijn.
Maar ik weet waar ik het voor doe... of niet?
Nee, eerlijk is eerlijk.. ik ben inmiddels een beetje sceptisch aan het worden.
2 van de tien mensen die deze operatie hebben ondergaan... zijn er op vooruit gegaan... vertelde de fysiotherapeut me.
Nou ja, ik ben vast 1 van die twee, toch?
En zo niet, je moet alles een keer meegemaakt hebben, en ik heb een stoer litteken zullen we dan maar zeggen..
Echt ver wandelen / fietsen zal ik nooit meer kunnen,
net zoals op mijn knieën zitten, op ongelijk terrein wandelen, veel traplopen, steps in de fitnesszaal (daar ben ik toch zo gek op. NOT! :P)...
Maar ach, we zullen wel zien wat ik wel kan, ik ga in elk geval hard mijn best doen de komende 6-8 weken!
Voorlopig hou ik het wel weer even vol zo. ( alsof ik een keuze heb... )
Af en toe ga ik in de rolstoel mee met Bonnie wandelen, maar ik kan niet zo lang zitten, dus dat is dan weer lastig.. maar we genieten er wel van weer iets samen te kunnen doen.
Ik geniet vooral heel erg van de kleine dingen nu, mensen die even op bezoek komen, een leuk boek, de kat die lekker bij me komt liggen, het vooruitzicht op mijn verjaardag vrijdag..
Wie zin heeft is bij deze uitgenodigd voor een kopje thee of koffie met een stukje taart !
woensdag 5 november 2008
Update! In het gips...
Sinds gisteren zit in het gips.
Gips. geen wit gips.. nee, knalroze gips.
zonder overdrijven is het deze kleur. (maar dan minder naar het paarse toe en meer naar het roze)
Het is een spalk, die met stevig klitte band aan elkaar zit. Ik kan hem dus af doen als ik rustig lig.
Dit heb ik nog niet gedaan... durf ik niet.
Ik krijg volgende week fysiotherapie en mag iets meer doen, niet veel natuurlijk, en alles gaat moeizaam en ik heb veel hulp nodig, maar het is een beginnetje.
In de gipskamer het ik erg veel pijn gehad, de orthopeed kwam langs en ging wat buigen.. en toen wist ik het allemaal niet meer zo helder.. alles draaide.
Eenmaal in het gips ging het wel, en nu, met paracetamol enzo gaat het wel goed.
Ben een stuk minder angstig als ze poezen op bed springen en Bonnie kan sinds gisteren weer bij me liggen.
Bonnie, die helemaal depressief aan het worden was, ziek aan het worden was... ligt nu met een tevreden hoofdje naast me op bed.
Lieve mensen, allemaal heel erg bedankt voor de telefoontjes, kaarten, bezoekjes, ik geniet er erg van en heb er heel veel steun aan!
Speciaal bedank ik Hennie nog een keer voor het Muuske! *knipoog*
Groetjes, en tot gauw, ik hou mn poot stijf! ;)
Gips. geen wit gips.. nee, knalroze gips.
zonder overdrijven is het deze kleur. (maar dan minder naar het paarse toe en meer naar het roze)
Het is een spalk, die met stevig klitte band aan elkaar zit. Ik kan hem dus af doen als ik rustig lig.
Dit heb ik nog niet gedaan... durf ik niet.
Ik krijg volgende week fysiotherapie en mag iets meer doen, niet veel natuurlijk, en alles gaat moeizaam en ik heb veel hulp nodig, maar het is een beginnetje.
In de gipskamer het ik erg veel pijn gehad, de orthopeed kwam langs en ging wat buigen.. en toen wist ik het allemaal niet meer zo helder.. alles draaide.
Eenmaal in het gips ging het wel, en nu, met paracetamol enzo gaat het wel goed.
Ben een stuk minder angstig als ze poezen op bed springen en Bonnie kan sinds gisteren weer bij me liggen.
Bonnie, die helemaal depressief aan het worden was, ziek aan het worden was... ligt nu met een tevreden hoofdje naast me op bed.
Lieve mensen, allemaal heel erg bedankt voor de telefoontjes, kaarten, bezoekjes, ik geniet er erg van en heb er heel veel steun aan!
Speciaal bedank ik Hennie nog een keer voor het Muuske! *knipoog*
Groetjes, en tot gauw, ik hou mn poot stijf! ;)
zondag 26 oktober 2008
Weer thuis
Lieve allemaal
Vandaag ben ik dan eindelijk naar huis gekomen na de operatie van vrijdagochtend.
Heb het behoorlijk zwaar gehad in het ziekenhuis, ben heel ziek geweest van de morfine die ik kreeg, en heb behoorlijk liggen balen dat ik niet zaterdag naar huis mocht. (achteraf heel logisch dat dat niet mocht)
Vrijdag ochtend om half acht werd ik naar de OK gebracht.. kreeg de nodige verdoving en werd anderhalf uur later weer wakker. heerlijk geslapen, dat moet ik er bij zeggen!
Aangezien de verdoving nog zeker uren zou werken heb ik de eerste uren geen pijn gehad.
Om ongeveer 12uur 's nachts begon mijn been te tintelen, dus belde ik de verpleegster voor pijnstilling, een injectie Morfine.
Daarna ben ik weer in slaap gevallen tot de volgende ochtend.
Toen ik wakker werd was er weinig aan de hand, maar toen de fysio kwam en even wilde kijken hoe ik met de krukken liep, ging het mis...Misselijk, duizelig..
Snel weer in bed en pijnstilling gekregen, weer die morfine..
Ik ben begonnen met overgeven.. en niet meer gestopt tot 's nachts half twee.
Hierdoor kon ik niet zoals afgesproken die zaterdagmiddag mee naar huis, iets wat de nodige tranen met zich mee bracht...ik wilde zo graag lekker naar huis toe!
Na een zware nacht voelde ik me vanochtend weer wat beter en mocht ik gelukkig mee naar huis,
met andere pijnstillers...
Ik lig nu heerlijk in de kamer op een bed voor het raam, en heb niks te klagen.. alleen de pijn is minder prettig.
Ik mag nu 6-8 weken niks doen, mijn been niet belasten, niet buigen, niks.
Over 10 dagen krijg ik een gipsspalk erom heen, wat nu nog niet kan omdat het nog zo gezwollen is.
Het is even wennen compleet afhankelijk te zijn, maar dat komt wel goed. Ons mam is de beste verpleegster die ik me kan wensen!
Ik wil nog even iedereen bedanken voor de lieve kaartjes, telefoontjes, cadeautjes, smsjes, bezoekjes... echt heel erg lief van jullie!
Ik probeer jullie zoveel mogelijk op de hoogte te houden hier!
Liefs, Rianne
Vandaag ben ik dan eindelijk naar huis gekomen na de operatie van vrijdagochtend.
Heb het behoorlijk zwaar gehad in het ziekenhuis, ben heel ziek geweest van de morfine die ik kreeg, en heb behoorlijk liggen balen dat ik niet zaterdag naar huis mocht. (achteraf heel logisch dat dat niet mocht)
Vrijdag ochtend om half acht werd ik naar de OK gebracht.. kreeg de nodige verdoving en werd anderhalf uur later weer wakker. heerlijk geslapen, dat moet ik er bij zeggen!
Aangezien de verdoving nog zeker uren zou werken heb ik de eerste uren geen pijn gehad.
Om ongeveer 12uur 's nachts begon mijn been te tintelen, dus belde ik de verpleegster voor pijnstilling, een injectie Morfine.
Daarna ben ik weer in slaap gevallen tot de volgende ochtend.
Toen ik wakker werd was er weinig aan de hand, maar toen de fysio kwam en even wilde kijken hoe ik met de krukken liep, ging het mis...Misselijk, duizelig..
Snel weer in bed en pijnstilling gekregen, weer die morfine..
Ik ben begonnen met overgeven.. en niet meer gestopt tot 's nachts half twee.
Hierdoor kon ik niet zoals afgesproken die zaterdagmiddag mee naar huis, iets wat de nodige tranen met zich mee bracht...ik wilde zo graag lekker naar huis toe!
Na een zware nacht voelde ik me vanochtend weer wat beter en mocht ik gelukkig mee naar huis,
met andere pijnstillers...
Ik lig nu heerlijk in de kamer op een bed voor het raam, en heb niks te klagen.. alleen de pijn is minder prettig.
Ik mag nu 6-8 weken niks doen, mijn been niet belasten, niet buigen, niks.
Over 10 dagen krijg ik een gipsspalk erom heen, wat nu nog niet kan omdat het nog zo gezwollen is.
Het is even wennen compleet afhankelijk te zijn, maar dat komt wel goed. Ons mam is de beste verpleegster die ik me kan wensen!
Ik wil nog even iedereen bedanken voor de lieve kaartjes, telefoontjes, cadeautjes, smsjes, bezoekjes... echt heel erg lief van jullie!
Ik probeer jullie zoveel mogelijk op de hoogte te houden hier!
Liefs, Rianne
Abonneren op:
Reacties (Atom)